Schumannresonanties en menselijke psychobiologie

Engelse Links I
Engelse Links II

Het levensritme heeft zich tijdperken lang ontwikkeld in een gelijkmatig tempo.

We leven in een matrix van oscillerende velden; de intiemste schommelingen in het ene veld brengt door de nauwe verbinding met de andere velden de verstoring over naar de andere velden. Impulsen trekken vele keren per seconden de hele wereld rond tussen het oppervlak van onze planeet en de ionosfeer, terwijl ze coördinerende signalen uitzenden naar alle organismen. Die signalen verbinden ons met het elektrostatische veld van de aarde. Deze zogenaamde "schumann-resonanties" ( SR's ), genoemd naar hun ontdekker, leveren de orkestrerende impuls voor het leven op onze planeet.

We marcheren allemaal op de cadans van deze kosmische drummer, onze planetaire hartslag, die het tempo bepaalt waarvan onze gezondheid en welzijn afhankelijk zijn. Een beschadiging van deze planetaire pacemaker zou de ondergang kunnen betekenen voor het leven zoals we dat nu kennen.

In de naam van vooruitgang en defensie wordt deze pacemaker nu bedreigd, terwijl gigantische bedragen van overheidsgeld aan de exploitatie daarvan worden besteed. Er is nog meer belastingsgeld gereserveerd voor de toepassing van het onbezonnen raketverdedigingssysteem van ‘star wars’ en project HAARP. Het is duidelijk dat een deel van het geld voor het star wars programma van Bush zal worden gebruikt voor onderzoek naar lasers die zich in de ruimte bevinden,’ melde de independent. Die zullen worden gebruikt, zo word ons verteld, om de raketten neer te schieten die in woede zijn afgevuurd door zogenaamde " schurkenstaten ".

Uiteindelijk zullen ze echter ontwikkeld worden tot wapens die vanuit de ruimte gericht zijn op vijanden van Amerika. Het Amerikaanse ruimte commando doet niet eens moeite om dat feit te verhullen. Het ijzigste voorbeeld uit vision 2020 is zo’n laser die vanuit de ruimte een energiestraal op de aarde afvuurt.

’Waar de russen zich zorgen om maken (zoals ze proberen uit te leggen in een slecht vertaald proza van het Interfax News Agency uit Moskou) zijn de Amerikaanse plannen om in 2003 grootschalige wetenschappelijke experimenten te gaan beginnen met de HAARP in Alaska. Negentig Russische afgevaardigden hebben beroep aangetekend tegen het HAARP-programma, waarbij ze als beschuldiging aanvoeren dat de experimenten "wapens zouden scheppen die de radioverbinding tussen de uitrusting op ruimteschepen en raketten kunnen verbreken, die ernstige ongelukken kunnen veroorzaken in elektriciteitsnetwerken, bij oliepijplijnen en gaspijplijnen en die negatieve invloed zullen hebben op de mentale gezondheid van mensen die hele regio’s bevolken.’ (fitrakis, 2002 )

De ionosfeer beschermt ons tegen dodelijke straling van de zon en uit de ruimte. Er worden nu stelselmatig gaten in die isolerende deken geschoten door radiogolven met een hoge frequentie, die de broze cocon van de menselijke en planetaire evolutie per ongeluk kunnen openscheuren. Vreselijke gevolgen kunnen even verwoestend zijn als een defect in een pacemaker van een individu. Dit milieu ritme, het fundamentele aandrijfsysteem voor al het leven op onze kleine blauwe planeet, wordt in gevaar gebracht door menselijke manipulaties in de ionosfeer zoals het HAARP-project. Het is gevaarlijk om met moeder natuur te rommelen, zoals de gevolgen van het ozongat en anderen ecologische rampen hebben aangetoond.

Het is misschien makkelijk in te zien dat dergelijke levensgevaarlijke risico’s niet in verhouding staan met de zogenaamde voordelen, maar er is nagenoeg geen gericht onderzoek gedaan naar de mogelijke probleemgebieden. Lewis B. Hainsworth behoorde tot een van de eerste mensen die suggereerden dat de menselijke gezondheid verband houdt met geofysische factoren als de natuurlijke extreem lage schumannfrequenties. Zijn hypothese stelde natuurlijke kenmerken vast die het frequentiespectrum bepalen, de ritmes van de menselijke hersengolven. Hij kwam tot de conclusie dat de frequenties van de menselijke hersengolven zich in reactie op deze signalen hebben ontwikkeld.

Als de hypothese klopt, zijn de voorwaarden voor evolutionaire veranderingen in de menselijke hersengolfpatronen nu vastgesteld. Verdere variaties kunnen lichte tot rampzalige veranderingen in de gezondheid en het gedrag teweegbrengen. Deze golven helpen waarschijnlijk het inwendige van ons lichaam, slaappatronen (REM) en de hormonale afscheiding te reguleren. Door de aard van de toegepaste prikkels zijn de reacties moeilijk vast te stellen, aangezien die naar alle waarschijnlijkheid zullen optreden in de vorm van stressverwante symptomen. Daarom zullen ze zich voordoen als een dramatische toename van geestelijke stoornissen, asociaal gedrag, psychosomatische aandoeningen en neurologische stoornissen.

Enkelen verschijnselen van een elektrisch veld zijn al in verband gebracht met abnormale celgroei en een verzwakking van het immuunsysteem. Al deze factoren zullen leiden tot "nieuwe" ziektes, die vermoedelijk gepaard gaan met afname van de weerstand voor veel onbeduidende infecties. Een toename van aandoeningen door abnormale celontwikkeling zoals kanker, geboorteafwijking, onvruchtbaarheid en een toename van problemen met psychologische stoornissen zoals: drugsverslaving en zelfmoord. Deze bestaande psychobiologische problemen zullen op grotere schaal voorkomen, maar kunnen worden bestudeerd op afwijking van de ‘normale’ alfacyclus van 10,4 Hz met waarneembare verandering in psychologische kenmerken en geestelijk vermogens. Daarom heeft Hainsworth er sterk op aangedrongen dat er onderzoek wordt gedaan door wijdverspreide metingen van de frequentievariaties en de veldkrachten van de natuurlijke schumannresonantie om die te vergelijken met de cijfers van hartaanvallen, zelfmoordpogingen, verkeersongelukken, sociaal geweld, huiselijke ongelukken, misdaad etc.

Er worden vaak studies op deze inductieve manier uitgevoerd, zoals die van Krippner en Persinger (1989) (die de correlaties zochten tussen het verschijnsel van aardse lichten en tektonische spanningen met meldingen van UFO-waarnemingen, ontvoeringen en andere abnormale psychofysische ervaringen en op zoek waren naar een elektromagnetische correlatie met een attaque in de slaapkwabben). De auteurs raden ook sterk aan om de correlaties te bestuderen van grote veranderingen in de modelacties van de schumannresonanties in verhouding tot microgolfstraling, signalen met een extreem lage frequentie en HAARP, om zowel de directe gevolgen als de gevolgen op de lange termijn te bepalen.

Als iemand voorkomen ontspannen is, kunnen er langzame, ritmische sinusgolfpatronen van 6-8 Hz worden waargenomen in zowel het EEG als de op het hart en de aorta resonerende oscillator. Resonantie treedt op wanneer de natuurlijke trillingsfrequentie van een lichaam enorm wordt versterkt door trillingen van een ander lichaam met dezelfde frequentie. Oscillatoren veranderen het milieu op een periodieke manier, daardoor kunnen staande golven in het lichaam tijdens meditatie, ontspanning of iets anders worden opgedreven door een groter signaal. Progressief vergrote golfvormen, die door resonantie ontstaan, leiden tot grote oscillaties of slingerbewegingen die andere kringlopen in het lichaam meevoeren die op diezelfde frequenties zijn afgestemd. Zodoende wordt ons psychofysische zelf door een hiërarchie van frequenties gekoppeld aan de harmonische frequentie van de elektrische lading van de aarde, die van nature op dezelfde frequenties pulseert.

Dat is bepaald geen toeval, aangezien we aangepaste voortbrengselen van onze omgeving zijn. Onze planeet wordt omgeven door een laag met elektrisch geladen deeltjes die de ionosfeer heet. De onderste laag van de ionosfeer bevindt zich op ruwweg 80 kilometer van de aardkorst vandaan; men weet dat die elektrisch geladen laag radiogolven weerkaatst. Een bombardement van HAARP-signalen 'duwt' deze begrenzende laag verder weg, waardoor het natuurlijke pulserende ritme wordt veranderd. Natuurlijke schommelingen in de frequentie vinden dagelijks plaats, elke maanmaand en in reactie op zonnevlammen.

Aangezien dit een hoog geladen laag is, vormt de ionosfeer een zogenaamde condensator met de aarde. Dat houdt in dat er een verschillend elektrisch potentiaal tussen die twee bestaat, waarbij de aarde negatief en de ionosfeer positief geladen is. Dat potentiaal varieert wat, maar ligt ergens rond de 200 volt/m. Dit is een basistype van een elektrische generator.

De zonnewind, die in wisselwerking staat met de rotatie van de hogere atmosfeer, fungeert als de collector en borstels van de generator. De lagere atmosfeer kan worden gezien als een accumulatorenbatterij voor dit stijgende potentieel. Het elektromagnetische veld rondom de aarde kan worden gezien als een stijve gel. Als onze lichamen bewegen en trillen, worden die bewegingen overgedragen op de omgeving en vice versa. Deze velden beïnvloeden niet alleen ons lichaam, maar ook de elektrische lading in ons lichaam. Als we onder normale omstandigheden op de grond staan zijn we geaard. Dan fungeert ons lichaam als een gootsteen voor het elektrostatische veld en vormt de krachtlijnen zelfs enigszins.

Ons lichaam heeft ook zijn eigen elektrostatische veld om zich heen. Die veldlijnen zijn het gevolg van de diverse biochemische reacties in het lichaam. Het daaruit voortvloeiende bioveld koppelt ons aan het iso-elektrisch veld van de planeet (Miller & Miller,1981). In 1957 heeft W.O. Schumann de resonantiefrequenties van de aardse ionosfeerholte berekend, die vervolgens naar hem zijn genoemd. Hij heeft vastgesteld dat de meest voorkomende staande golf rond de 7,83 Hz lag. Een "afgestemd systeem" bestaat uit minstens twee oscillatoren met identieke resonantiefrequenties. Als een oscillator begint uit te zenden, zal het signaal de andere zeer kort daarna activeren door middel van het resonantieproces, dat hem meevoert of ontsteekt. De term "onsteken" wordt met name gebruikt voor het meevoeren van neuronen in de hersenen.

Die worden in samenhangende homogenen patronen die grotere golven over een groter hersenoppervlak veroorzaken. Dit maakt duidelijk dat tijdens een diepe meditatie, wanneer de golfen van een alfa- en thetaritme door de hele hersenen neerstromen, een mens en de planeet in resonantie kunnen komen. Er vindt een overdracht van energie en informatie plaats, die eerder in een veld verankerd zitten dan een veld zijn. Misschien communiceert de planeet met ons in deze oertaal van de frequenties.

Overvloedig antropologisch bewijs toont aan dat mensen zich in de hele menselijke geschiedenis en tot ver in het grijze verleden intuitief hebben afgestemd op de planetaire resonantie. Er bestaat bewijs uit diverse culturen dat uiteenlopende rituele praktijken laat zien die deze harmonisatie met het planetaire veld versterken. De meest opvallende “aanjagers” van deze trancetoestand zijn wellicht het sjamanistische getrommeld en de trancedance, die aantoonbaar al ruim 50 000 jaar worden toegepast.

Pulserend licht in een andere aanjager. Nog meer voorbeelden komen van het gebruik in zowel het joodse als in het islamitische geloof om de buigen en te zwaaien tijdens het bidden of het lezen van heilige boeken. Dat tranceverschijnsel zal de teksten vermoedelijk op een dieper niveau inprenten en “ervaringen” scheppen die beide conceptuele indoctrinatie passen. Het kan ook in zekere zin in verband worden gebracht met hypnotische gebaren (mudra’s) en woorden, en daardoor met charisma of zogenaamde “mana-persoonlijkheden”. Made en Bateson hebben een techniek gemeld die aan Balinesche kinderen wordt overgedragen en die cultuur intuïtief gebruikte om hun gemeenschappen in harmonie te brengen.

Ze ontdekten dat ouders hun kinderen aanmoedigden delen van hun lichaam te laten trillen, in harmonie met de schumannresonantiescyclus. En jij kunt hetzelfde doen; misschien doe je dat al onbewust. Als je in een stoel zit en je voet zo beweegt dat hij op de bal rust en je brengt je voet onder een bepaalde hoek, begint je hele been te trillen. Die komt in trilling. Die trilling lijkt zo sterk op de schumannresonantiecyclus dat die daar praktisch aan gelijk is. En Balinesche ouders moedigen hun kinderen aan dat te doen. Dat helpt hem om in trance te raken. Als je naar een klas kinderen kijkt, valt je op dat de kinderen nooit stil zitten. Leerkrachten en ouders raken geïrriteerd en zeggen doorlopend tegen hen: ‘Zit stil!’. Ze zwaaien benen voortdurend heen en weer en bewegen hun armen.

Dat kan een natuurlijke manier zijn waarop ons lichaam zichzelf van energie voorziet. En dit kan zelfs de kern zijn van de meeste ceremoniële ervaringen. Het lichaam begint te bewegen en de handen beginnen te fladderen. Als je naar de handen van een genezer kijkt is het kenmerkend dat die fladderen. En als je naar de oudere ceremoniële gewoonten kijkt, waarbij minder dwang heerst ten aanzien van wat wel en niet mag worden gedaan, beeft of fladdert het hele lichaam over het algemeen, is het voortdurend in beweging.

En dat zie je ook bij de genezingsdans van de Bosjesmannen uit de Kalahari, waarbij iemand wordt gevuld met de levensenergie. Elk deel van hun lichaam wordt geprikkeld, wordt warm en begint te beven. Als ze iemand anders vastgrijpen en omhelzen, begint die ook te beven en kan hij op zijn beurt weer iemand anders vastgrijpen. Stuk voor stuk begint iedereen letterlijk te trillen op deze pulserende energie. Tegen de tijd dat dit onze cultuur of andere hedendaagse culturen (zoals de Chinese geneeskunst) bereikt, is dit verschijnsel echter zeer geremd en wordt alles op een subtielere manier uitgedrukt, bijvoorbeeld door ‘therapeutische meevoering’. Kan iemand deze genezende/activerende frequentie doelbewust opwekken? Ja zeker.

Er zijn allebei vormen van kleine trucjes en technieken, want er is niet slechts een juiste manier. Het is een zeer natuurlijk vermogen dat ons lichaam intuïtief teweeg kan brengen, door mee te trillen op de hartslag van het leven zelf. Deze beweging heeft tot doel de beperkingen en remmingen van het geïsoleerde individuele denken te doorbreken en zich te verbinden met iets groters. Dat heeft allerlei namen, maar dit ‘grotere Denken’ verbindt ons met elkaar en met de natuur als geheel. (Keeney, 1997) De arts dr C.M. Anderson van Harvard beschrijft (1998) een veel ervaren maar weinig begrepen verschijnsel dat hij het Hardnekkige Oscillerende Geluid noemt.

Veel mensen merken dit inwendig opgewekte ‘geluid’ op, vooral wanneer ze ziek of uitgedroogd zijn, wanneer het ‘luider’ schijnt te worden. Het klinkt als het gegons van een insect. Anderson verbindt dit, evenals de REM-slaap of droomtoestand en het posttraumatische stresssyndroom (PTDS) met het normale alfaritme van 10 Hz, wat door I. Miller (2001) wordt aangehaald: ‘ Anderson heeft het over verstorende effect van het licht en geluid, wat het gevolg kan zijn van een verlies van de normale algemene tolerantie door een destabilisatie van de frequentie resonantie, wat leidt tot angst en/of woede. Nogmaals, een geschiedenis van trauma en drugsmisbruik wordt geassocieerd met een asymmetrische functie van de hersenhelften.

Structuren in de slaaplobben zoals de hippocampus en de amygdala zijn bijzonder gevoelig voor de gevolgen van kindermishandeling en trauma’s. Andersom veronderstelt dat het oscillerende geluid kan wijzen op een snelle verschuiving of cyclisch verloop van aandachtspunten tussen de linker- rechterhersenhelft, waardoor het normaal constante ritme van 10 Hz van de olijfstructuur in de hersenen wordt verlaagd. Dit oscillerende auditieve effect kan functioneren als een auditieve aanjager. Het verlagende effect kan erop wijzen dat de linkerhersenhelft wellicht wordt overspoeld door materiaal uit de onbeperkte rechterhersenhelft die de voornaamste bewuste gerichtheid op iets overneemt.

Dit maakt de weg vrij voor dagdromen. Anderson zinspeelt erop dat “dagdromerij een genezende tocht is door de fractale hyperruimte van de emotioneel geïndexeerde jeugdherinneringen.” Hij beweert dat “de basolaterale amygdala een onontbeerlijke neutrale voedingsbodem van de dagdroomfase is doordat een fractale neurale uitbarsting in deze onder de hersenschors gelegen en hersenschorsachtige structuur toegangspunten kan ver vertegenwoordigen tot een fractale hyperruimte van emotioneel geïndexeerde herinneringen.

De gevolgen van een vroeg trauma op de ontwikkeling van de amygdala en andere structuren in de slaaplobben kunnen van invloed zijn op de normale bilaterale functie tijdens de door de REM-slaap bewerkstelligde consolidatie van emotioneel belangrijke gebeurtenissen. De herinnering van traumatische jeugdervaringen kunnen bij volwassenen door de onrijpheid van de structuren bij het schorseiland ten tijde van het trauma een elektrische prikkel of een andere sterke stimulans vereisen tijdens de droomtoestand. En vaste verstoring van het normale slaapproces door stress die te maken heeft met strijd, een verlies, scheiding, kindermishandeling, verwaarlozing of chronische drugsverslaving hindert de natuurlijke herstellende functie van het periodieke REM-proces.

Volgens elektrotechnisch ingenieur Hainsworth is de invloed van de natuurlijke schumannresonantiesignalen op de evolutie van hersengolfpatronen formeel vastgesteld om aan te tonen dat zwakke elektrische velden een evolutionaire verandering teweeg kunnen brengen. De elektrische velden van moderne elektrotechniek zijn dan wellicht een bron van evolutionaire veranderingen. Er moet worden nagedacht over de kenmerken van bepaalde vormen die daar het gevolg van kunnen zijn. Sommige velden kunnen wellicht de overleving van bestaande vormen tegenhouden.

Door een gebrek aan beschikbare gegevens ontbreken er nauwkeurige metingen en zijn die daardoor in kwantitatief opzicht waardeloos. De technologie zal de menselijke evolutie niet alleen veranderen maar doet dat al. Alleen uitgebreid onderzoek naar de natuurlijke signalen zal een aanwijzing geven welke gevolgen er kunnen optreden. De mogelijkheid bestaat dat de menselijke gezondheid via de natuurlijke schumannresonanties in verband staat met geofysische factoren. Er zijn denkelijke pogingen ondernomen om de correlatie te ontdekken door middel van aardmagnetische en ionosferische stormen.

De correlatie is het gevolg van het biologische feit dat het menselijke systeem kennelijk gevoelig is voor zulke zwakke signalen met een extreem lage frequentie. We weten niet wat de omvang van zo’n correlatie kan zijn. De frequentiewaarden van de schumannresonanties worden bepaald door de daadwerkelijke afmetingen van de holte tussen de aarde en de ionosfeer. Daardoor zal elke gebeurtenis die deze afmetingen verandert, de resonantiefrequenties veranderen. En zoals Hainsworth heeft gewaarschuwd ‘zouden dergelijke gebeurtenissen ionosferische stormen kunnen zijn en zouden ze zelfs het gevolg kunnen zijn van een ionosferische storing die door mensen is veroorzaakt’[cursief toegevoegd].

Volgens de veldtheorie zal elke storing die velden uit hun harmonieuze ritme stoot, zich verspreiden om naburige velden te verstoren. Harmoniserende ritmes keren meestal terug tot een ordelijke trilling zodra de oorzaak van de storing is verwijderd. Een sterk harmoniserend ritme zal de matrix van onderling verbonden velden aandrijven en meevoeren, waardoor meer orde ontstaat. Aardmagnetische stormen zijn de magnetische veranderingen die door ionosferische stormen zijn veroorzaakt en zijn dus verbonden met omstandigheden die de schumannsignalen kunnen veranderingen. Hoewel dergelijke stormen zulke veranderingen teweeg kunnen brengen, kunnen de metingen van deze factoren geen enkele aanwijzing geven of de resonerende signalen zijn veranderd tot een waarde die buiten hun normale bereik ligt of niet.

Aangezien de ongestoorde toestand van de ionosfeer overeenkomt met de normale schumannresonantiepatronen zullen storingen in de ionosfeer waarschijnlijk abnormale patronen teweegbrengen, maar dat hoeft niet beslist in alle gevallen te zijn. Als de biologische reactie is verbonden met de schumannsignalen, zal de ogenschijnlijke verbondenheid met aardmagnetische of ionosferische gegevens daardoor afnemen. Pogingen om de verhoudingen tussen geofysische en biologische omstandigheden te bepalen kunnen uitermate complex zijn.

De frequenties van de schummansignalen met de ionosferische omstandigheden. Die omstandigheden veranderen per dag, per seizoen en variëren als de zon actief is. Dat verandert op zijn beurt weer met de elfjarige cyclus van de zonnevlekken en ook met een cyclus van zevenentwintig of negenentwintig dagen, voornamelijk tijdens een zonnevlekminimum. Lunaire getijveranderingen in de hoogte en dikte van de lagen kunnen soms ook de holte-afmetingen beïnvloeden en daardoor de schumannfrequenties. En dat geldt ook voor de sterke signalen met een extreem lage frequentie van HAARP in de Verenigde Staten, een programma in Alaska, vaag tot opzettelijk misleidend is, en dat betrekking zou hebben op de nationale veiligheid.